(2) Artist in the World

Sinds half december rijdt er een buurtbus tussen Kattendijke en Goes. Voor mij de eerste schakel in de lange reis naar Taipei, Taiwan. Meestal ben ik te vroeg op mijn afspraken, dus sta ik ook hier tien minuten eerder bij de bushalte in de Dorpsstraat. De wind giert door de stille straat en het begint te regenen. De bushalte is direct naast de muziektent, midden in het dorp. Er zijn doorgaans nog maar weinig passagiers voor deze bus. Ik voel me bekeken, hier ziet iedereen het als er iemand vertrekt.

Na een korte stop in Rotterdam vertrek ik naar de luchthaven Schiphol. De route van mijn reis naar Taiwan gaat via Frankfurt, Gangsha naar Taipei. Tenminste, dat is de bedoeling. Eerste mededeling in mijn mailbox vanochtend: “We moeten u helaas mededelen dat uw vlucht is geannuleerd. Uw aankomst in FRANKFURT zal hierdoor vertraging oplopen. Onze excuses voor het eventuele ongemak. Bent u op de luchthaven? Dan bieden we u graag een van de volgende opties aan: een gratis maaltijd op Schiphol, korting op uw aankopen aan boord of extra Flying Blue Miles.”

En dan, wat dan? Ik ben nu bijna negen jaar onderweg en heb nog nooit meegemaakt dat ik niet kon vertrekken. Blijkbaar is het een winderige dag in Europa. Veel afgelaste vluchten en daardoor een uitzonderlijk lange rij voor de omboekingsbalie. Het duurt bijna twee uur voor ik aan de beurt ben. Ik besluit het wachten maar als een bijzondere kunst te beschouwen en te genieten van het menselijk ras. Mensen maken er een bijzonder tafereel van. Er zijn geen nummertjes meer beschikbaar, dus wees creatief: palm een medewerker in en spring over het hek.

Gelukkig is er nog plaats in een latere vlucht naar Frankfurt. Daarmee kan ik net mijn vliegtuig naar China halen en doorreizen volgens schema. Vervolgens weer een uur wachten voor de bagagecheck en dan een sprintje trekken om net voor het sluiten van de gate het vliegtuig te halen.

Na tien uur vliegen arriveer ik in Gangsha, midden in China. Door de combinatie van zware luchtvervuiling en eindeloze motregen is het niet bepaald een vrolijke dag hier. Gelukkig geven de enorme, helverlichte Chinese lettertekens nog wat kleur aan deze treurnis.

De procedures zijn hier onduidelijk en omslachtig. Veel papierwerk en onduidelijk wachten. Voor een betrekkelijk simpele controle staat hier een leger beambten voor je klaar Als enige westerling ben je een welkome prooi om eens fijn mee aan de slag te gaan.

De reden waarom ik naar Taipei ben vertrokken? Twee maanden geleden exposeerde ik met Monika Dahlberg in Per van der Horst [modern_contempory] in Den Haag. Deze galerie heeft ook een filiaal in Taipei. Door de enthousiaste reacties over de expositie is het idee ontstaan om ook iets dergelijks in Taipei te doen. Per van der Horst en zijn vrouw Judy Wu zullen mij introduceren in de kunstwereld van Taipei. 

De reis tussen Gangsha en Taipei is kort, binnen twee uur land ik in Taipei. Ik word hartelijk ontvangen. We eten in het familie restaurant Mothers Kitchen in de wijk Shilin. Bijzonder is de vriendelijkheid die k hier aantref. De inrichting is traditioneel en de kleur rood is allesoverheersend. Mooi is ook de hoge drempel waar je in een moment van onderdanige contemplatie binnentreed. Even alle stress buiten laten om met volle teugen van alle toewijding te genieten.

Met nauwelijks voorbereiding is mijn eerste dag meteen volgeboekt. Per en Judy hebben goed hun best gedaan. In een hoog tempo denderen we door deze vreemde stad. Opvallend zijn de heerlijke etensgeuren die ik overal ruik en het exotische straatbeeld. Overal zijn uitbundige kleuren te zien. Het is heerlijk om niets te kunnen lezen en dat daardoor alles volstrekt onbegrijpelijk is. Er zijn drukke straten met opvallend veel scooters. De Taiwanezen zijn ordelijk en gedisciplineerd. Ze leven hier nog keurig binnen de lijntjes.

Als eerste fotografeer ik Per in zijn galerie. Daarna geluidskunstenaar Matthew Lien, grafitti kunstenaar Chang Yi-Hsien en beeldhouwer/lichtkunstenaar C.K.Lu.

Mijn tweede dag heeft eveneens een vol programma. Vandaag is Yingge de bestemming. Deze stad ligt aan de DaHan River, een half uur per trein ten zuiden-westen van Taipei. Een stad die al 200 jaar bekend staat om de productie van hoge kwaliteit porselein. Chen Chang Chih (kunstenaar) en Huan Kuan-Hwa (fulltime vrijwilliger van het Yingge Cereamics Museum) zijn vandaag mijn gidsen. Ze verzekeren mij ervan dat  ze een mooi programma hebben gemaakt.

Als eerste bezoeken we het atelier van porselein kunstenaar Hsu Hsu Lun.

Aanvankelijk veel verbazing en ongemakkelijk heen en weer schuiven, maar als de schroom en verlegenheid wegvalt, de schoenen uitgetrokken zijn, de pantoffels aan, is de eerste theeceremonie al snel een feit. Veel kleine potjes, kopjes, kannetjes, theepotten en waterkokers, eindeloos in en uitgieten van warm water, opwarmen, terug schenken en weer uitdelen. Na het inpakken van een prachtige, kleurige draak in sjieke zilveren foedraal als afscheidsgeschenk zwaaien ze ons uitbundig uit

Chen Chang Chih is  zelf ook een bijzonder kunstenaar. In een piepklein atelier in het ouderlijk huis maakt hij met 1-harige penselen een enorm schilderij met als onderwerp internet-storingsmomenten-bij-video. In verticale banen van ongeveer een centimeter breed en een meter hoog schildert hij psychedelische fragmenten. Daar is hij nu al anderhalf jaar mee bezig. Het zal hem nog ruim twee jaar kosten voor het af is.

Midden in Yingge staat het moderne New Taipei City Yingge Cereamics museum. Daar ontmoeten we Chen Ting-Hsuan, curator van de collection & exhibition department. Het is een aangename ontmoeting en ze trakteert ons op een heerlijke lunch. Ze heeft een prachtige rode jurk aan die mooi contrasteert met het zwart wit en grijs in deze ruimte.

Een ander mooi gesprek heb ik met ceramiste Miao-Fang Lin, over zen van het theedrinken en wat contemporaine kunst tegenover ambachtelijke kunst betekent. Jezelf vrijmaken van de beperkende regels van curatoren, de vrijheid opzoeken binnen eeuwenoude tradities.

Als afsluiting woon ik een bijzondere thee ceremonie bij in het kleine atelier van Wangwei Ming en Chen Cai-Jin. Een echtpaar dat zich specialiseert in het beschilderen van porselein. Ademloos kijk ik toe hoe ze minutieus de gedetailleerde tekeningen aanbrengen op het tere aardewerk.

Een afspraak is snel gemaakt: volgende week woensdag ga ik mij eerste 'Artist In The World' porselein maken.....

Taipei, 24-03-2017

Lees (3) Artist in the World

Lees (4) Artist in the World

Lees (5) Artist in the World

Lees (6) Artist in the World

Lees (7) Artist in the World

LEES (1) OP WEG NAAR TAIPEI

Taipei